Бұл ауруханада мен өмірімдегі ең сұмдық жағдайды бастан өткердім. Мен жедел жәрдем бөлімінде қатты ауырсынумен 6 сағат күттім. 6 сағат күткеннен кейін дәрігерлер мені жедел жәрдем бөліміндегі палатаға жатқызып, анализдер ала бастады. Мен бұл палатада түні бойы болдым. Жарықты өшіру мүмкін болмады, ол түні бойы жанып тұрды, сол ақ ауруханалық неон шамдары және өте шулы болды. Маған 5 дәрігерден тұратын топ келіп-кетіп жүрді. Осы уақыт ішінде олар маған асқазанымдағы шыдатпайтын ауырсынуға ештеңе бермеді. Кейін мені жеке палатаға ауыстырды, онда дәрігерлер кіріп-шығып жүрді, бірақ әлі де ауырсынуды басатын дәрі бермеді. Мен онда 4 күн жаттым, содан кейін мені шығаруды сұрадым, өйткені маған ешқандай ауырсынуды басатын дәрі берілмеді. Соңғы 2 күнде маған өзін бәріне билік жүргізетіндей ұстайтын аласа бойлы, арық дәрігер келді. Оның атын білсем ғой, осы жерге жазар едім, өйткені ол дәрігерлік билігін асыра пайдаланды. Ол сұмдық болды. Ол менің палатама бірінші рет кіргенде «тұр да, шешін» деді. Қандай қорлау! Жиіркенішті! 4-ші күні мені шығаруды талап еттім. Бұл менің ауруханада бастан өткерген ең сұмдық тәжірибем болды! Адамгершілікке жатпайды! Бәрі сұмдық, жедел жәрдем бөлімінен бастап (дәретханалар жиіркенішті болды, науқастардың қанымен, ал мен сол жерде зәр анализін тапсыруым керек еді), сағаттап күту, билігін асыра пайдаланған дәрігерлер. Сұмдық!!!!